De eerste blog van 2019. Zoals de meesten van jullie wel weten doe ik als lid van de Fotobond ook regelmatig mee met nationale wedstrijden; meestal individueel en soms in clubverband met Interfocus. Mijn eerste individuele deelname dit jaar was aan Foto-online van de Fotobond. Het thema was reisfotografie en ik besloot twee foto’s van onze Cuba-reis uit 2014 in te zenden. Een van de twee  werd door de jury uit de in totaal 660 inzendingen met een – in Fotobond termen –  zilveren sticker gewaardeerd!

De foto is vanuit de bus genomen, op weg naar Santa Clara. Ik heb veel prachtig materiaal in Cuba verzameld, maar mijn keuze viel op juist deze foto omdat ik het een echte reisfoto vind: voor mij als fotograaf vanuit de bus kijkend over de schouder van de chauffeur, voor de passagiers in de auto vóór ons die we ontmoeten, maar ook vanwege de kruising met de overweg en de mensen op de spoorrails in de verte. Allemaal reizigers! Dat de jury je bedoelingen herkent en waardeert is natuurlijk niet vanzelfsprekend. Ook jureren is – soms ondankbaar – mensenwerk.  Behalve met de zilveren sticker  ben ik daarom extra verguld met de toelichting van jurylid Armando Jongejan bij mijn foto. Te lezen op de website van de Fotobond, maar ik  geef hem hier integraal weer: “De thema’s waren dit keer reisfotografie en vrij onderwerp. Terugkijkend naar het fotowerk, dan zie je dat goede reisfotografie een paar stappen verder gaat dan het vastleggen van een mooi landschap of het vertrek van een aantal mensen op de boot.
Dagelijks zien we aan de lopende band de mooiste beelden van verre bestemmingen, dan is het een klus om op te vallen met jouw fotografische ervaring in bijvoorbeeld Middelburg of Cuba. Het land doet er eigenlijk niet toe, de fotografische benadering des te meer.
Een doorkijkje vanuit een bus, met een compleet palet aan onderwerpen en verhaallijnen komen in één beeld bijeen. De foto’s van het straatleven van Cuba zijn voor velen bekend, is het niet van een persoonlijke reis, dan toch zeker van fotoclubavonden, reisgidsen of fotoboeken. Als je dan opvalt met een krachtig beeld zoals de foto van Marc van Ingen dan ben je een reisfotograaf pur sang”.

Een opsteker dus!

 

We fotograferen rustig verder. Het hoeft niet altijd reisfotografie te zijn. In mijn vorige blog vertelde ik iets over mijn fotografie-vrijwilligerswerk voor het IMC. Deze keer betrof het een leerzaam uitstapje met kinderen van een groep 8 naar de Amerikaanse militaire begraafplaats in Margraten en naar het Gouvernement (provinciehuis) van Limburg in Maastricht. Er gelden tegenwoordig veel privacybeperkingen. Kinderen willen of mogen niet herkenbaar geportretteerd worden. Dan is het best een uitdaging er iets van te maken dat de sfeer van zo’n dag in één beeld kan vangen. Zoals deze foto, vind ik.

 

 

10 Comments. Leave your Comment right now:

Laat een bericht achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Je kunt deze HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.